Andrzej Dziurdzik

Pragnę w imieniu własnym oraz mojej żony pożegnać Jędrka jako sąsiada, członka naszej wspólnoty na Buflaku, który był jej nieodłączną częścią. Kochał przyrodę i ją rozumiał. Lubił czytać książki. Przeczytał ich więcej niż niejeden wykształcony obywatel. od czasu do czasu korzystał z naszej skromnej biblioteczki. Miał wiele słabych stron jak każdy z nas, ale ponad wszystko był dobrym człowiekiem oraz uczynnym i uczciwym sasiadem. Chciałoby się Tobie Andrzeju na pożegnanie zaśpiewać : Hej wolny jo chłopiec wolny, wolny jako ptosek polny.., hej kiedy se jo zaśpiewom, na pośród leśnej polany, to tak jakby grały w kościele organy, w kościele organy. Niech ta ziemia gorczańska, której nigdy nie opuściłeś lekką Ci będzie. Śpij w pokoju. Mamie Andrzeja, jego Siostrze oraz Braciom i całej Rodzinie przekazujemy wyrazy szczerego współczucia. Czesław i Dorota Borowicz

Całe życie spędziłeś w lesie i w lesie odszedłeś. Zbyt szybko bo tyle miałeś planów.